به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی به نقل از خبرگزاری فارس، هنر گاهی به جای روایت مستقیم یک حادثه، از نشانهها و نمادهایی استفاده میکند که مخاطب را به عمق یک واقعه میبرد؛ یک کولهپشتی کودکانه، تابلوی عبور عابر پیاده یا حتی تصویری کوچک از یک کودک میتواند در کنار ویرانی و آثار جنگ، روایتی از امنیت ازدسترفته و آیندهای باشد که در معرض تهدید قرار گرفته است. نمایشگاه «مدرسه میناب» در حوزه هنری، اینبار روایت حمله به مدرسه و قربانی شدن کودکان را از دریچه آثار جمعی از هنرمندان معاصر ایران به تصویر کشیده است.
در میان آثار این نمایشگاه، تابلوی «در چند قدمی مدرسه» اثر مسعود شجاعیطباطبایی با ابعاد ۱۲۰ در ۱۲۰ سانتیمتر، روایتی نمادین از کودکی، جنگ و از بین رفتن امنیت دارد؛ اثری که به جای نمایش مستقیم صحنههای خشونت، از کولهپشتی یک کودک، ویرانههای یک ساختمان و تابلوی عبور عابر پیاده برای انتقال مفهوم خود استفاده کرده است.
مسعود شجاعیطباطبایی، نقاش و کاریکاتوریست، درباره اثر «در چند قدمی مدرسه» اظهار کرد: در این نقاشی تلاش کردم از نمادهایی استفاده کنم که مخاطب با دیدن آنها بتواند با مفهوم کودکی و مدرسه ارتباط برقرار کند. کولهپشتی کودک یکی از مهمترین عناصر این اثر است و برای من نمادی از آینده، آموزش و دنیای کودکان محسوب میشود.
وی افزود: قرار گرفتن این کولهپشتی در میان آوار، یک تضاد جدی ایجاد میکند؛ از یک طرف با دنیای کودکی و امید مواجه هستیم و از طرف دیگر، ویرانی و فضایی جنگزده را میبینیم. این تضاد نشان میدهد که جنگ فقط ساختمانها را تخریب نمیکند، بلکه امنیت، آرامش و آینده کودکان را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
شجاعیطباطبایی ادامه داد: در مرکز تصویر یک کولهپشتی صورتیرنگ کودکانه قرار دارد که روی آن تصویر یک کودک دیده میشود. این تصویر کودکانه در فضایی فانتزی و ظاهراً امن قرار گرفته، اما وقتی مخاطب محیط اطراف را میبیند، متوجه تضاد میان این دو فضا میشود.
وی با اشاره به عناصر موجود در پسزمینه اثر گفت: بقایای ساختمانها، آوار و فضای دودآلود، شهر آسیبدیدهای را تداعی میکند و در میان این ویرانهها تابلوی زردرنگ عبور عابر پیاده دیده میشود. این تابلو در نگاه اول یک نشانه شهری معمولی است، اما در این اثر معنای دیگری پیدا میکند.
این هنرمند افزود: تابلوی عبور عابر پیاده باید نمادی از امنیت، احتیاط و مراقبت از جان انسانها باشد، اما در اینجا خودش در معرض گلوله و تخریب قرار گرفته است. وجود آثار برخورد گلوله روی تابلو، این تضاد را پررنگتر میکند و نشان میدهد حتی نشانههای ابتدایی امنیت شهری نیز در یک فضای جنگی از خشونت در امان نیستند.
شجاعیطباطبایی درباره ترکیببندی اثر نیز بیان کرد: تلاش کردم نگاه مخاطب ابتدا به کولهپشتی و تصویر کودک جلب شود و بعد به سمت تابلوی زردرنگ و در نهایت به خرابههای پسزمینه حرکت کند. بنابراین اثر فقط یک تصویر احساسی نیست، بلکه یک روایت تصویری دارد که از یک عنصر آشنا و شخصی، یعنی کولهپشتی یک کودک، به یک مسئله اجتماعی بزرگتر میرسد.
وی با اشاره به وجه اعتراضی این اثر گفت: این نقاشی را میتوان اعتراضی علیه جنگ و پیامدهای آن برای غیرنظامیان، بهخصوص کودکان، دانست. در اینجا تلاش نکردم صحنه جنگ را به شکل مستقیم نشان دهم، بلکه از نشانههایی مثل کولهپشتی، تصویر کودک، آوار، آثار خون و تابلوی آسیبدیده استفاده کردم تا مخاطب خودش روایت را کامل کند.
این هنرمند در پایان گفت: سؤالی که این اثر میتواند برای مخاطب ایجاد کند این است که وقتی حتی نشانههای امنیت در یک شهر جنگزده مورد هدف قرار میگیرند، امنیت کودکان چگونه میتواند حفظ شود و چه کسی باید از آینده آنها محافظت کند؟
نمایشگاه «مدرسه میناب» با حضور آثار جمعی از هنرمندان معاصر ایران، هفته گذشته در حوزه هنری افتتاح شد و آثاری از هنرمندانی همچون بهزاد شیشهگران، غلامعلی طاهری، مرتضی اسدی، کاظم چلیپا، علی ندایی، حسن یاقوتی، عبدالحمید قدیریان، مصطفی گودرزی، ناصر سیفی، جمشید حقیقتشناس، مرتضی گودرزی دیباج، مسعود شجاعیطباطبایی و جمعی دیگر از هنرمندان در آن به نمایش درآمده است.
نظر شما